Algemeen

Gemeentelijke herindeling

Met alle respect voor de fractievoorzitter van het CDA, Ben Peters, wil ik reageren op zijn opiniestuk “Herindeling, te kort door de bocht”.

Volgens dhr. Peters is herindeling de weg naar de laagste kwaliteit van democratische volksvertegenwoordiging. Om vervolgens de stelling te poneren dat meerdere lokale besturen binnen een centraal (regionaal) ambtelijk apparaat een waarborg zou zijn voor een optimale volksvertegenwoordiging. Ik vraag me af in hoeverre hij dat kan staven aangezien ik een vermoeden heb dat hij geen scheidslijn weet te trekken tussen utopische theorie en praktische werkelijkheid.

Gelukkig erkent dhr. Peters wel het belang van schaalvergroting van ambtelijke organisaties die kunnen zorgen voor:

• een betere dienstverlening
• een grotere ambtelijke en bestuurlijke deskundigheid
• een substantiële kostenbesparing door betere efficiëntie, effectiviteit en continuïteit van de ambtelijke organisatie ( mits de overhead beperkt kan blijven)
• een beter regionaal netwerk, dat voordelen biedt op het gebied van innovatie en kennisuitwisseling
• een bevordering van de bestuurskracht. Immers de kwaliteit van de ambtelijke organisatie maakt een belangrijk deel uit van de gemeentelijke bestuurskracht.

Het getuigt van politiek inzicht om te zien dat grotere ambtelijke organisaties, hetzij door Gemeenschappelijke Regelingen hetzij door herindeling, te verkiezen zijn boven die van zelfstandige kleinere gemeenten (Grave is zelfs een heel kleine) met hun  financiële en personele beperkingen. Maar om grotere ambtelijke organisatie middels Gemeenschappelijke regelingen te laten aansturen door verschillende kleinere gemeenten, hetgeen dhr. Peters voorstaat, is onverstandig, leidt tot bureaucratie,uitholling van de lokale democratie en is juist de weg naar de laagste kwaliteit van democratische volksvertegenwoordiging.

Het is jammer dat de laatste stap die tot herindeling zou kunnen leiden voor dhr. Peters een stap te ver is.

Een opmerking.  Dhr.Peters schrijft over een democratische volksvertegenwoordiging en over een democratisch gekozen bestuur. Ik neem aan dat hij daarmee de raad en het college bedoelt. De raad bestaat uit gekozen volksvertegenwoordigers (wetgevende/verordonnerende macht). De leden van het college (uitvoerende macht) worden benoemd dan wel aangesteld, maar niet gekozen.. In het oude monistische systeem zou hij enig recht van spreken  hebben gehad omdat wethouders als gekozen volksvertegenwoordiging toen deel uitmaakten van de gemeenteraad. In het moderne dualistische systeem, met zijn strikte scheiding tussen raad en college is dat niet mogelijk.

Voor wat betreft Verenigd Progressief Grave is de weg:  Eerst een bestuurskrachtmeting. Als de uitkomst daarvan aanleiding is om te twijfelen aan de mogelijkheid ook op termijn zelfstandig te blijven dan gesprekken te openen met de burgers van Grave en de buurgemeenten. Uiteindelijk zullen de burgers van Grave per referendum moeten beslissen

WB.